Witajcie w dziewiątym tygodniu #historycznepiątki ⛪⌛

Czy Wioska Końca Świata jest naprawdę na końcu świata? Zacznijmy…

Kościół pw. Matki Boskiej Królowej Polski jest to najstarszy i najcenniejszy zabytek wsi Iwięcino. To właśnie dzięki niemu ta wioska zyskała miano Wioski Końca Świata. Na terenie Iwięcina stworzono wioskę tematyczną czyli projekt mający na celu ożywić gospodarkę lokalną poprzez integrację lokalnej społeczności wokół zagadnień związanych z określonym produktem w tym przypadku z kościołem. Nazwa odnosi się do belkowego stropu z polichromią Sądu Ostatecznego z 1697 roku. Wykonana przez nieznanego malarza za 36 talarów na zlecenie ówczesnego pastora Jacoba Malichiusa. W późniejszych latach z niewidomych przyczyn został on przykryty warstwą tynku. Ponowne odkryto je w 1908 roku.

Jednak wróćmy do samego początku…

Kościół został wybudowany w XIV w. przez cystersów z Bukowa Morskiego. Pierwotnie posiadał on, aż cztery wieże jednak kiedy w roku 1732 piorun zniszczył dwie z nich, odbudowano tylko jedną. Wieża kościoła ma 32 m wysokości, a na jej szczycie znajduje się wiatrowskaz – ażurowy kogut stojący na kuli, z datą 1663. W 1534 roku w Księstwie Pomorskim przyjęto luteranizm i w wyniku reformacji kościół przejęli protestanci. Pomimo tego w kościele iwięcińskim katolicyzm utrzymywał się dość długo dzięki poparciu dziedziczki Rzepkowa Anny Cathariny von Bulgrin, zmarłej około 1540 roku. Według tradycji miała ona podarować kościołowi swój portret w podziękowaniu za możliwość uczestniczenia w katolickiej mszy. Obraz obecnie wisi na ścianie nawy kościoła.

 

Portret Anny www.iwiecino.pl/

Wnętrze kościoła wypełnione jest cennymi zabytkami ruchomymi m.in. renesansowymi ławami z 1588 roku, gotyckim sakramentarium czy ołtarzem z 1622 roku.

Drzwiczki z płaskorzeźbioną arkadą i polichromią kwiatowo-zoomorficzną należą do jednych najstarszych elementów ław. www.iwiecino.pl/

Nie tylko wnętrze kościoła jest warte uwagi. Stary cmentarz, otoczony kamiennym wałem posiadał 3 bramy wejściowe. Każda z nich podlegała jednej z trzech podległych wsi – Iwięcino, Wierciszewo i Bielkowo. Ściśle przestrzegano, aby mieszkańcy korzystali wyłącznie z bramy, która do nich należy. Bramy Wierciszewa i Belkowa były znacznie szersze, ponieważ przy nich pastor odprawiał uroczystości pogrzebowe. W Iwięcinie natomiast odbywały się one w domach zmarłych. Każdą z bram zdobiły rzeźbione napisy:

  • brama dla Belkowa: „Tu mors, eris porta coeli” (łac. O, śmierci – ty staniesz się bramą do nieba),
  • brama dla Wierciszewa: „Gehet zu seinem Toren ein mit Danken” (niem. Przestępujcie Jego bramy z wdzięcznością),

Bramka Wierciszewka i Iwięcińska wzniesione zostały w 1 połowie XVIII wieku, a Bramka Bielkowska datowana jest na początek XIX wieku. Napis na bramie dla Iwięcina, pochodzącej z 1725 roku, stał się z czasem nieczytelny. Więcej o bramkach, które stanowią świetny przykład rzemiosła lokalnych artystów Pomorza Zachodniego dowiecie się z  – https://www.skansenprzydrodze.pl/iwiecino

Historię Wioski Końca Świata, kościoła i dokładne detale rzeźb, polichromii czy oprawy mszalnej możecie zobaczyć na https://iwiecino.pl/

Zwiedzanie kościoła jest możliwe po uprzednim kontakcie z Panią Grażyną Kostrzewą – tel. 725 784 861

Źródła:

www.iwięcino.pl/

https://www.skansenprzydrodze.pl/iwiecino

https://pl.wikipedia.org/wiki/Iwi%C4%99cino